(fic /FREE!!/nitorixrin) Waiting 02

posted on 01 May 2014 01:54 by otk-onsen directory Fiction

เรื่องราวที่แต่งขึ้นนี้ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเนื้อเรื่องจริง

 เป็นเพียงเนื้อเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อสนองวามต้องการของผู้แต่งเพียงอย่างเดียว ขอบคุณค่ะ :D
 
อย่าลืม กด Ctrl+F5 รัวๆๆๆนะจ๊ะ

_________________________________________________________________________

“หา ??  นายเป็นใคร ? ”

เมื่อได้ยินคำกล่าวว่าตนคือใคร นิโทริมองกลับรุ่นของเขาอย่างสะพรึ่งมึนงง  รุ่นพี่จำเขาไม่ได้เลยหรือ

“นิโทริ ไออิชิโร่ครับ”

เมื่อเขาเอ่ยชื่อตนจบรุ่นพี่ตรงหน้าถึงกลับคิ้วกระตุกหน้ามุ่ยลงทันตาอย่างเห็นได้ชัด

“…นิโทริ ไออิชิโร่งั้นหรือ จำได้ว่าเหมือนเคยรู้จักคนชื่อนี้นะ”  รินแสร้งยกมือขึ้นบีบนวดท้ายทอย ใบหน้าบ่งบอกว่ายามนี้เขาหงุดหงิดและหัวเสียสุดขั้ว

“โถ่  รุ่นพี่ครับ จำผมไม่ได้จริงๆหรอ  หรือกำลังหัวเสียที่ผมไม่ได้ตอบกลับเมลล์กันครับ”  เขาพยายามง้อฉลามตัวเล็กตรงหน้า แต่คงจะไม่ดีพอ มือของมัตซึโอกะกระชากเข้าที่คอเสื้อของเขาอย่างแรงจนเขาต้องงอตัวลงไปหา

“เออ หงุดหงิดสุดๆ ใครใช่ให้นายโตจนบังแสงฉันขนาดนี้  ห๊ะ!?” 

ร่างสูงมองคนตัวเล็กกว่ากระพริบตาปริบๆ  อมยิ้มน้อยๆ

“จริงๆ รุ่นพี่จำผมได้ใช่ไหมครับ” 

ใบหน้ายิ้มแย้มของเขาชวนให้ฉลามตัวน้อยถึงขั้นหงุดหงิดกว่าเดิม อันที่จริงเขาน่ะ แท้บจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่เป็นเพราะคำว่าไม่ตอบเมลล์จนเป็นเหตุให้เขาต้องยืนรอนิ่งอยู่ที่นี้ นานกว่าสองชม. นั้นต่างหากคือประเด็นหลัก

“ใครบอกจะมารับฉัน ?”

นั้นไงประเด็นเริ่มแล้ว รุ่นพี่ไม่ได้สนใจอะไรกับการเปลี่ยนแปลงของเขาเลย

“ก็เมื่อเช้าตื่นมาผมเช็คค์เมลล์แล้วก็ยังไม่มีการตอบกลับ ไม่คิดว่ารุ่นพี่มัตซึโอกะจะมาทางนี้น่ะสิครับ”

“แล้วฉันผิด ?” เป็นคำถามลองเชิงร่างสูงตรงหน้า

“ไม่ใช่นะครับ ผมผิดเองที่ไม่ตรวจสอบให้ดีเสียก่อน อีกอย่างก็แอบคิดว่ารุ่นพี่ไม่น่าจะรอด้วย”

นิโทริซึมเศร้าลงทันตา แต่ไอ้ท่าทีลูกหมาที่ไม่สมตัวนี้ยิ่งสร้างความหงุดหงิด ..

 

“แล้วใครมันพิมพ์เมลล์มาตลอดปีว่าอยากเจอวะ!!!!!!”

ฉลามน้อยไม่ทนเอาโทรศัพท์มือถือแน้บหน้าไอ้คนสูงกว่าแล้วบิดๆมือถือลงกับแก้มของอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้ เต็มทน

มันช่างเป็นการกระทำที่รุ่นแรงและแฝงไปด้วยความสุขของ นิโทริ ไออิชิโร่   ตลอดเวลาที่รอคอยคนๆนี้ วันๆหนึ่งของเขาแท้บจะไม่มีอะไรเลย ฝึก เรียน และว่ายน้ำ  ร่างสูงยกมือข้างหนึ่งขึ้นจับแขนของอีกฝ่ายที่กำลังดันหน้าเขาอย่างอารมณ์บูด

“ผมว่าไปหาที่อื่นคุยกันดีกว่าครับ ตรงนี้คนเยอะแยะเลยนะ”

มัสซึโอกะ ริน ก็พึ่งจะนึกคิดขึ้นได้ เขายืนมากว่าสองชม.แล้วมันก็เมื่อยแล้วเหมือนกัน เอาเป็นค่อยไปคิดบัญชีเจ้ารุ่นน้องคนนี้

“เอางั้นก็ได้ ”

ร่างสูงยิ้มตอบรับและพาอีกฝ่ายออกจากสถานีไปพลางช่วยหิ้วกระเป๋าอย่างสบายมือ

“ผมดีใจมากๆเลยนะครับที่รุ่นพี่ยังรออยู่”

“ฉันไม่คิดจะรอนายแล้วด้วยซ้ำไป แค่บังเอิญหรอก แล้วนี้เดินตกน้ำมาหรือไง ตัวเปียกซะขนาดนี้”

เมื่อถูกทักร่างสูงก็ก้มมองตัวเอง ใช่จริงเขาเปียกชุ่มเหงือมาก

“คงเพราะตอนเห็นเมลล์เลยวิ่งมาสถานีน่ะครับ เหงื่อเลยท่วมแบบนี้”

“วิ่งมา!? นายบ้ารึเปล่า”

“ก็เพราะอยากเจอมากๆนะสิครับ”

ชั่ววูบหนึ่งรอยยิ้มของร่างสูงทำเอาคนตัวเล็กกว่าถึงกับชะงักไป มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความจริงใจ..

“อ เออ..อย่าปัญญาอ่อนทำเหมือนฉันสำคัญนักสิ”

“สำคัญครับ”

มัสซึโอกะ ริน เขาเกลียดคำพูดคำนี้จากปากเจ้า นิโทริ ไออิชิโร่มาก มันเป็นคำพูดที่เขาได้ยินมาตั้งแต่เจ้านี้เรียนปีหนึ่ง ไม่ว่าอะไรก็จะทุ้มเททุกอย่างเพื่อเขาเสมอ ทำให้เขาเป็นคนสำคัญของตัวเองเสมอ

“สักวันนายจะเสียใจเพราะฉัน”

“ผมไม่เคยรู้สึกว่ารุ่นพี่ทำผมเสียใจเลยครับ”

ร่างสูงยิ้มหน้าบานตามทางเดินเรื่อยไป แต่เล่นเอาคนที่กลายเป็นฝ่ายตัวเล็กกว่าถึงกลับต้องเงียบไป ขากลับพวกเขาไม่ได้เดินกลับแต่อย่างใด ยืนรอรถอยู่ที่ป้ายรถเมลล์ และขึ้นรถเพื่อกลับโรงเรียนซาเมซึกะเพราะรุ่นพี่ มีธุระจะต้องไปจัดการเอกสารช่วงที่เคยไปทัวร์นาเมนต์เล็กน้อย พวกเขาขึ้นรถเมลล์และกลับมาถึงโรงเรียน คนตัวเล็กกว่าลงมาก่อนและตามหลังด้วยร่างสูงของนิโทริที่ช่วยหิ้วหอบกระเป๋ามาให้แบบเบ๊ผู้ยินดี

“รุ่นพี่ครับ คืนนี้จะพักที่นี้ใช่ไหม ?”

“อา ก็มาจัดการเอกสารที่นี้แค่วันเดียวก็จะกลับไปหอมหาลัยนั้นละ รบกวนด้วยนะ”

“แค่คืนเดียวเองหรือ” นิโทริแอบอพึมพำเบาๆ ชวนให้อีกฝ่ายต้องหันมาถาม

“มีอะไรงั้นหรอ”

“ม ไม่มีๆเลยครับ  อยู่อีกสักหน่อยก็ไม่เป็นปัญหาหรอกนะครับ”

“ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากรบกวนนาย”

แม้ว่าเวลาจะช่วยทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเปลี่ยนมาราวกับคนสนิทกันเพียงใด ก็ยังคงเหมือนมีช่องว่างที่ทำให้  นิโทริ ไออิชิโร่   ไม่สามารถก้าวเข้าหารุ่นพี่ของเขาได้ ช่างเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบายจริงๆ   

___________________________________________________________________________

TO BE con..

.

คิดว่าน้องเหาฉลามโตขึ้นคงประมาณนี้ ตามความคิดของตัวเองนะคะ(-w-~

edit @ 1 May 2014 17:01:36 by :Doris_sight

edit @ 3 May 2014 20:07:22 by :Doris_sight

Comment

Comment:

Tweet

@yoyo1122 กรี๊ดดด แก้ให้แล้วจ้า ขอบคุณติดตามนะคะ>3<!!!

#2 By :Doris_sight on 2014-05-01 16:59

ทำไม....เอนทรีถึงไปติดขอบล่ะคะเนี่ย =[]=!//ต้องพิมพ์ช่องคอมเม้นถึงเด้งออกมาให้อ่าน 
เหาฉลามหล่อเว่อร์ ๆ =3=
หลามน้อยก็....ซึนอยู่สินะ...//โดนกระทืบ

#1 By Karatsu Onagami on 2014-05-01 09:22